Clyde Wijnhard: 'Hup Natio!' in Engeland

Uit het oog, wellicht. Maar bepaald niet uit het hart. In de serie ‘Orde der Avonturiers’ zetten we ex-leden van FC De Avonturiers, die inmiddels hun kicksen aan de wilgen hebben gehangen, in de spotlights. Vandaag: Clyde Wijnhard.

Chef Ronkende Persberichten van de Surinaamse Voetbalbond draait overuren de laatste maanden. Over de ene na de andere profspeler met Surinaamse roots mag worden bekendgemaakt dat hij wil én mag uitkomen voor Natio, zoals het nationale elftal van het Zuid-Amerikaanse land zo mooi heet.

Al jaren is het een thema bij topvoetballers van Surinaamse komaf: kunnen spelen voor Natio, in plaats van Oranje. Doorbraken aan de vergadertafel hebben ervoor gezorgd dat dit nu eindelijk redelijkerwijs kan. En dat Avonturiers zoals Warner Hahn, Sheraldo Becker, Kelvin Leerdam, Tjaronn Chery en Ryan Donk – en vele anderen! – kunnen jagen op een prachtige droom: met Suriname naar het WK.

Iemand die het ongetwijfeld prachtig had gevonden om op het voetbalveld te mogen uitkomen voor Suriname? Clyde Wijnhard. Geboren in Paramaribo en opgegroeid in Amsterdam lukte het de talentvolle aanvaller van Blauw Wit de scouts van Ajax van zijn kunnen te overtuigen. Wijnhard kende op 24 januari 1993 een typisch Ajax-debuut: als invaller scoorde hij direct. Een definitieve doorbraak bij Ajax, destijds één van de beste clubteams van de wereld, bleef desalniettemin uit. Via FC Groningen en RKC Waalwijk kwam Wijnhard terecht bij Willem II en met zijn goede spel daar verdiende hij in 1998 een transfer naar Leeds United.

Engeland en Wijnhard: het was toen nog een prille liefde, maar het is inmiddels een lang en gelukkig huwelijk. De spits woont er immers nog steeds, en heeft ondertussen de fans van Huddersfield Town, Preston North End, Oldham Athletic, Darlington, Macclesfield Town en Brentford laten juichen. En – je bent immers een liefhebber, of je bent het niet – knoopte er na een pracht van een profcarrière die eindigde in 2006 ook nog enkele seizoenen bij de amateurs aan vast, als speler van Bramham FC en Shadwell FC. Wijnhard, die zijn fantastische voetbaljaren in Engeland slechts onderbrak voor een kort Portugees Avontuur in 2003/2004 bij SC Beira-Mar, trok ook nadat hij was gestopt zijn kicksen nog wel eens uit de kast om acte de preseance te geven in galamatchen.

Spelen en scoren voor de Suriprofs, dat deed Wijnhard tussen al die bovenstaande bedrijven door ook graag en regelmatig. Als je op de website van de Suriprofs kijkt, kun je zijn naam nog vinden in een lijst met spelers die de eer hadden voor dat team uit te komen. Het is een op alfabet gerangschikte opsomming. Tussen Harvey Wijngaarde en Melvin Zaalman in staat hij: Clyde Wijnhard.

Wat zal hij vanuit zijn woning in Engeland op 25 maart trots zijn, als hij ziet hoe het nationale elftal van Suriname dat is doorspekt met profs uit allerlei sterke competities het opneemt tegen de Kaaimaneilanden in de eerste ronde van de WK-kwalificatie. ‘Hup Natio!’ zal het dan klinken. Een nieuwe generatie. Een nieuwe droom. De wereld kijkt toe. Wijnhard ongetwijfeld ook.