Jerrel Hasselbaink: Twee voetballers in één

Uit het oog, wellicht. Maar bepaald niet uit het hart. In de serie ‘Orde der Avonturiers’ zetten we ex-leden van FC De Avonturiers, die inmiddels hun kicksen aan de wilgen hebben gehangen, in de spotlights. Vandaag: Jerrel ‘Jimmy Floyd’ Hasselbaink.

Eigenlijk bestaat de voetballer Hasselbaink uit twee spelers: Jerrel, een in de Eerste Divisie moeizaam scorende aanvaller die dusdanig weinig indruk maakt dat hij een terugkeer bij de amateurs niet kan voorkomen. En Jimmy Floyd, een flamboyante spits met een neusje voor de goal; een powerhouse, die complete verdedigingen op het hoogste niveau in Portugal, Spanje en Engeland aan flarden schiet en tot 23 interlands komt voor Oranje.

Toch, en dat is wat Jerrel (bijnaam: Jimmy Floyd) Hasselbaink zo interessant maakt, is het één en dezelfde persoon. Gewoon, een jongen uit Paramaribo die naar Nederland is gekomen en graag voetbalt. Als aanvaller, als het even kan.

Die jongeman trekt op 21-jarige leeftijd de deur van de Alkmaarderhout achter zich dicht. Geen onuitwisbare indruk gemaakt bij Telstar, slechts tot 5 goals in 46 partijen gekomen in Alkmaarse dienst. AZ weet dan genoeg, en Hasselbaink ook: exit. Jerrel Hasselbaink is terug amateurvoetballer. Wat een sof.

Maar dan: telefoon vanuit Campo Maior. Daar is een bescheiden clubje gevestigd, Campomaiorense, dat op het punt staat in de Portugese hoogste divisie te debuteren. En om de een of andere reden, komt die club in de zoektocht naar een doelpuntenmachine uit bij Hasselbaink. Tijdens een proefperiode doet de spits het in Portugal zo goed, dat hij een contract krijgt aangeboden. De voorzitter, die het vastleggen van Hasselbaink geheim wilde houden en de pers dus vertelt dat ze ene ‘Jimmy’ hebben gecontracteerd, geeft de Avonturier in feite een nieuwe naam, en daarmee indirect ook een nieuw voetballeven. Een nieuwe kans. Een ultieme kans, ook.

En Hasselbaink? Die doet ermee wat hij de jaren erna met het gros van de kansen die hij krijgt doet: pakken! Een doelpuntrijk seizoen in Campo Maior resulteert voor de aanvaller in een transfer naar Boavista, dan nog een grote club. Hasselbaink doet het goed in het zwart-wit geblokte shirt, eindigt achter de befaamde Braziliaan Jardel als tweede op de Portugese topscorerslijst en dwingt een move af naar Engeland. Leeds United vaart wel bij de doelpuntendrang van de sterke spits, en snel daarna geldt hetzelfde voor de Spaanse gigant Atlético Madrid, waarvoor Hasselbaink 24 keer scoort in 34 duels. Chelsea volgt, Middlesbrough, Charlton Athletic en tot slot Cardiff City. En dan zijn er dus nog die 23 interlands, met daarin 9 doelpunten.

Niemand, zelfs Hasselbaink zelf niet, die in de zomer van 1993 voor mogelijk had gehouden dat Jimmy Floyd een topvoetballer zou worden, toen Jerrel de deur in Alkmaar achter zich dichttrok.