Vincent Weijl: Hoe de sporttas een knapzak werd

Uit het oog, wellicht. Maar bepaald niet uit het hart. In de serie ‘Orde der Avonturiers’ zetten we ex-leden van FC De Avonturiers, die inmiddels hun kicksen aan de wilgen hebben gehangen, in de spotlights. Vandaag: Vincent Weijl.

Op een dag staat Vincent Weijl op met het idee dat hij de absolute wereldtop, waarvan hij en vele anderen lange tijd denken dat die voor hem bereikbaar is, niet gaat halen. En het mooie is: daar ziet de Amsterdamse aanvaller ook de zonnige kant van in. Zijn sporttas? Die turnt hij om tot knapzak. Met de inhoud ervan gaat hij op reis, zo neemt hij zich voor. Op Avontuur. Voetbal is niet langer het hoofdzakelijke doel, maar vooral een middel. Een manier om de wereld te ontdekken.

Project Wereldreis is begonnen.

Helpen doet het bij dat project zeker: het feit dat niet alleen het machtige Ajax, maar ook het kolossale Liverpool op zijn cv pronkt. En dat hij jeugdinterlands heeft gespeeld voor Oranje Onder 19 en Oranje Onder 20, dat komt ook goed uit. Het zijn zaken die stuk voor stuk voor zich spreken; Ajax, Liverpool, Nederlandse vertegenwoordigende jeugdteams: Vincent Weijl, zo weet iedereen die zijn palmares doorneemt, kan een donders goed balletje trappen. Je moet als eigenaar of technisch directeur van een bescheiden club in een relatief klein voetballand sterk in je schoenen staan, wil je een e-mail van een voetballer die zich aanbiedt met een cv als dat van Weijl in je digitale prullenmand knikkeren.

Voetballend de wereld over: na een passage bij het Spaanse SD Eibar omarmt Weijl in 2014 zijn eerste écht in het oog springende Avontuur. South China AA legt hem vast; inderdaad, een club uit Hong Kong. Net als het volgende team dat hij dient: Tai Po FC. Zijn volgende ticket brengt hem terug in Spanje, bij CF Fuenlabrada. Om daarna even in Europa te blijven: Denemarken is de volgende bestemming, FC Fredericia de volgende club. Via het Maleisische PKNP belandt Weijl daarna bij FC Samtredia in Georgië. Waarna IJsland de laatste halte van Project Wereldreis blijkt te zijn. ÍA Akranes, daar sluit Weijl zijn loopbaan, en bovenal zijn tocht als voetballende globetrotter, af.

Tegenwoordig heeft Weijl het niet meer over corners, maar over cornichons. Praat hij zelden nog over balbezit, maar gaat het over beurre noisette. En hoor je hem niet meer over goals, maar over glasnoedels. Samen met zijn halfbroer Tomas runt hij Café Restaurant Bar Maurits in Amsterdam. Met aan de muur een Ajax-shirt met rugnummer 14, een stille ode aan Johan Cruijff: iemand die de wereldtop heeft bereikt. Dat is niet voor iedereen weggelegd. Maar of dat nu zo erg is?

Foto: ChatGPT